Historia badmintona

Badminton (kometka, wolant) – gra dla 2 lub 4 osób, polegająca na przebijaniu lotki nad siatką przy pomocy rakietki; gra rozgrywana jest na punkty ( 21 punktów w secie, dwa wygrane sety).
.

Gry uznawane za pierwowzór badmintona były znane pod wieloma różnymi nazwami prawie na wszystkich kontynentach wiele tysięcy lat temu. Ślady gier można znaleźć na rysunkach Azteków oraz rysunkach z VI wieku w Chinach. Natomiast gra o zasadach zbliżonych do obowiązujących w dzisiejszym badmintonie wzięła nazwę od posiadłości księcia Beaufort, siedziby noszącej nazwę Badminton, leżącej w Anglii niedaleko Bristolu. Około roku 1870 odbyła się tam pierwsza demonstracja gry, a po kilku latach przyjęto przepisy, w których do dziś pozostała niezmieniona długość i szerokość boiska oraz wysokość siatki.

Badminton włączono do programu na Igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku jako dyscyplinę medalową (w Seulu był tylko dyscypliną pokazową).

W Polsce rozwój badmintona przypada na lata 70. XX wieku. Polski Związek Badmintona powstał 7 listopada 1977 r.

BADMINTON NA ŚWIECIE i POLSCE

Obecnie badminton jest najszybszą grą na świecie. Rekord prędkości lotki to 421 km/h. Najlepszymi zawodnikami są reprezentanci Chin, Korei, Indonezji, Malezji oraz Danii. Polskimi najlepszymi zawodnikami są Nadia Zięba i Robert Mateusiak, którzy mają na swoim koncie srebrne medale ME (2010 Manchester, 2008 Herning) oraz zwycięstwo w prestiżowym turnieju Super Series w Hong Kongu w 2010 roku.

Gra w badmintona wymaga dużej sprawności fizycznej. Szczególnie potrzebne są zwinność i szybkość, ale także siła i wytrzymałość.